له افغانستانه د مسلکي کادرونو وتل او وتلو ته اړ کول:
عوامل او دلایل

زه مې په ملګري پسې د پوهنتون داخل ته ورغلم، تر هغې مې چې موټر راګرځوه، ملګرى مې له يو بل سپين کالي کس سره له پوهنځي راووت. ما د موټر شيشه کښته کړه، هغوى دواړه د موټر په لور راروان و. سپين کالي سړي غوږ ته موبايل نيولى و او په ډېرې وارخطايۍ غږېده: ((درته وايم، کښته شه! ووځه! له دې ځايه ژر ځان باسه! رئيس صيب هيله کوم، نورې پوښتنې مه کوه، خو ته مهم يې، ځان وباسه! يوه دقيقه کې ...))

ټليفون يې قطعه کړ، دواړه موټر ته راوختل. ما دواړو ته ستړي مه شي وويله، ملګري مې ستړي مه شي واخيسته، خو سپين کالي سړي ته بيا زنګ راغى. په خبرو سر شو: ((اورم صيب! اجرائت وشول صيب! بلې صيب! رئيس مو همدا اوس له ودانۍ وويست! بلې صيب! زما کسان د ودانۍ شاوخوا ته توظيف دي! څو شېبو کې به شنډوونکى ټيم راورسېږي! سمه ده صيب! تاسې بيا په جريان کې اچوم!! زه هم څو شېبو کې ورسېږم))